Hrvati zvanično prisvajaju srpsku krsnu slavu! Novi spor oko kulturnog nasleđa: "Klasičan primer otimanja srpskih običaja"
Dodajte Kurir u vaš Google izborIako je Srbija još 2014. godine upisala slavu na Uneskovu listu nematerijalnog kulturnog nasleđa čovečanstva, komšije Hrvati su krsnu slavu proglasili za kulturno dobro na teritoriji doline Neretve bez pominjanja da je reč o tradiciji pravoslavnih Srba, što sagovornici Kurira ocenjuju kao još jedan pokušaj otimanja srpskog kulturnog nasleđa!
Naime, Ministarstvo kulture i medija Republike Hrvatske donelo je 20. aprila odluku kojom "Slavu, krsnicu, krsnu slavu ili krsno ime - proslava obiteljskog sveca zaštitnika neretvanskih katolika", upisuje u državni registar pod brojem Z-7985 proglašavajući je svojim kulturnim dobrom.
Hrvatske institucije ovaj običaj deklarišu kao vekovnu tradiciju katolika iz doline Neretve, navodeći da tamošnje porodice vekovima slave svog porodičnog sveca zaštitnika, a u samom opisu obreda nabrajaju sveću, hleb, žito, vino i simbolično gašenje sveće hlebom umočenim u vino.
Ističu i da proslava uključuje okupljanje porodice i prijatelja na dan sveca, odlazak na misu, paljenje sveće, molitvu, lomljenje posebnog hleba (koji se zove krsnica ili pogača) i svečanu gozbu.
Otimanje srpskih običaja
Ipak, reči "Srbija" ili "Srbi" u dokumentu ne postoje. Umesto toga, vekovna srpska tradicija, koju je i Unesko 2014. godine zvanično upisao na Reprezentativnu listu nematerijalnog kulturnog nasleđa čovečanstva, svedena je na maglovitu geografsku odrednicu.
- Osim u dolini Neretve, običaj se zadržao i u pojedinim delovima južne Hrvatske, a u širem regionalnom kontekstu rasprostranjen je na području jugoistočne Evrope, gde se u različitim oblicima obeležava među pravoslavnim, te delom katoličkim stanovništvom - navodi se u obrazloženju hrvatskog ministarstva.
Ono što sagovornici Kurira vide kao apsurd jeste to što Hrvati u svojoj odluci nijednom nisu pomenuli činjenicu da je Srbija ovaj drevni običaj zaštitila pred Uneskom na globalnom nivou.
- Ovo je klasičan primer otimanja srpskih običaja i tradicije. Ovaj događaj u suštini je nastavak hrvatske politike prisvajanja, odnosno otimanja srpskog kulturnog nasleđa s ciljem da se ono preimenuje u hrvatsko. U prethodnom periodu imali smo niz takvih primera, kao što su Sinjska alka, zatim bećarac, dubrovačku književnost... - istakao je za Kurir predsednik Saveza Srba iz regiona Miodrag Linta.
Pokušaj asimilacije
Kako navodi, strateški cilj Hrvatske jeste da jednog dana pred celim svetom kaže kako na tom čitavom prostoru Srbi nikad nisu ni živeli, te da je to isključivo njihov, istorijski hrvatski prostor.
- Jedan od načina jeste upravo da se prisvoji, odnosno preimenuje sve ono što je srpsko u hrvatsko. Smatram da bi Srbija trebalo da vodi jednu aktivnu politiku zaštite srpskog kulturnog nasleđa u regionu, a posebno na prostoru bivše Jugoslavije - kaže Linta.
Jasna Jojić, etnolog
To ide Srbiji u korist
Potpuno drugačije viđenje cele situacije ima etnolog Jasna Jojić, koja u odluci hrvatskih institucija ne vidi nikakvo prisvajanje, već potez koji zapravo ide u korist Srbiji.
- Ako je to na lokalnom nivou, to je lepo, jer je to naša kulturna baština, a oni smatraju da tu kulturnu baštinu treba da čuvaju na svojoj teritoriji. To je u redu, katolici takođe imaju svoje svece zaštitnike, koje slave malo drugačijim ritualima. Kad štitite ceremonijal koji je već zaštićen u UN, onda vi zapravo podržavate predlog onoga što je ta država već prijavila. Oni su to zaštitili na nivou hrvatske kulturne baštine, što je lepo i korisno za ono što smo mi zaštitili u UN. Hrvati su faktički to sada podržali i time učinili privilegiju za Srbiju - navodi Jojićeva.
Teolog Miloš Stojković napominje da je ovo krađa nacionalnog identiteta.
- To je pokušaj da se nešto što je srpsko kroz asimilaciju prevede u hrvatsko. To su direktni napadi na SPC i državu Srbiju, i to baš u momentu kad SPC jača i kada u Hrvatskoj ima sve širu i jaču misiju. Nije to nova ideja, već nastavak Pavelićeve misije. Svaka njihova akcija je uperena protiv istinskog pravoslavlja. Oni treba da se stide - naglasio je Stojković.
Ipak, u kontekstu međunarodnog prava i metodologije zaštite nematerijalnog nasleđa, Hrvatska ovim činom nije prekršila međunarodne propise. Globalna i univerzalna zaštita "slave" na nivou čovečanstva i dalje pripada Srbiji, dok je hrvatski upis unutrašnji, nacionalni akt, koji ne menja i ne ugrožava status srpske slave u Unesku.